www.klamka.czest.pl

Prostopadłościanu.. Teatralnosc. - Ot, pomorek - szepnął do siebie Kaźmierz, wciskając pospiesznie zamek na swoje miejsce.. Trudno również przyjąć do wiadomości fakt, że towarzyskość, liczne przyjaźnie mogą wyrażać potrzebę zyskiwania sprzymierzeńców i możliwość zdyskredytowania partnera w oczach innych.. Widzieć ten cel swych życzeń, widzieć ten cud rzadki.. Uspołecznienie pisane jest również kobietom. Nie. Przeglądarka WWW wbudowana w Nettamera jest jeszcze gorsza od tej w Minuecie: wprawdzie teoretycznie rozpoznaje ona więcej elementów języka HTML (np. formularze), ale zarazem znacznie częściej wyświetla je w sposób błędny! Przeglądarka robi błędy m.in. w prezentacji nagłówków, list, pokazuje również na ekranie - ni stąd, ni zowąd - fragmenty komentarzy zawartych w wyświetlanych stronach! Jest też bardzo wolna, zwłaszcza w trybie graficznym, w którym odświeżanie ekranu na stosunkowo szybkim komputerze 486 trwa kilka sekund (a program ma być przeznaczony dla 386...). Na stronach o większych rozmiarach zdarzało mi się, że przeglądarka mimo ściągnięcia z serwera całej strony nie wyświetlała jej w ogóle. Zarówno w trybie graficznym, jak i tekstowym bardzo niewygodny jest sposób wybierania odsyłaczy na prezentowanej stronie. Ogólnie Nettamer robi wrażenie programu mocno niedopracowanego; szkoda, że szereg bardzo interesujących koncepcji, które autor zawarł w programie, zmarnowanych zostało kiepskim wykonaniem. Największe zastrzeżenia - poza wspomnianą już zupełnie nieudaną przeglądarką WWW - można mieć do bardzo niewygodnego i niekonsekwentnego sposobu obsługi programu: prawie w każdym trybie pracy ekran wygląda inaczej i działają w nim inne klawisze, na ogół zresztą w sposób niezgodny z przyzwyczajeniami wyniesionymi z innego oprogramowania. Bardzo zagmatwany jest np. sposób poruszania się w module służącym do czytania poczty i newsów. Praktycznie nie można się nim posługiwać wygodnie, a jest to w końcu przecież czynność dość podstawowa dla tego programu. Dość chaotyczne "rozrzucenie" poszczególnych funkcji między różne menu, konieczność wielokrotnego łączenia się i rozłączania dla wykonania pewnych czynności także nie sprzyjają wygodzie obsługi. Dodatkową "zawalidrogą" są pojawiające się przy prawie każdym przejściu z jednej do innej funkcji programu pośrednie okienka z opcjami czy pytaniami, na które trzeba odpowiedzieć. Wszystko to raczej zniechęca do korzystania z programu; aczkolwiek byłaby to naprawdę bardzo wartościowa propozycja, gdyby autor zrealizował ją staranniej. Dookoła Lynxa. Przechodził w ten sposób wszystkie korytarze i pod wszystkimi drzwiami. Potem opierał się o ścianę i słuchał długo. Wtedy twarz jego rozjaśniała się, w oczach jęły pełgać drobne płomyki, a z wielkiego wzruszenia jął pociągać mocno nosem. Ogromną radość sprawiało mu wsłuchiwanie się w brzęczenie całej szkoły. Uległ złudzeniu, że szkoła to istotnie jakiś olbrzymi ul, w którym pszczoły brzęczą. A kiedy już nasłuchał się dowoli, brał miotłę i zaczynał czynić porządki. Zamiatał korytarze, zaglądał do wychodków, czyścił je, wycierał skrzętnie, a bez przerwy nucił jakieś cudzoziemskie piosenki.. Powiedziałem: nie było Hani, a ja wziąłem się za nie swoje rzeczy.. - Uczyłem się..